ฝัน ???

0. พ่อแม่สนับสนุนลูก ?

I. เรียนจบ
พูดภาษาอังกฤษได้
พูดสเปนได้นิดหน่อย
หาทุนไปเป็นกะเหรี่ยงที่เมืองนอก

II. ได้ไปเรียนเมืองนอก
พูดได้หลายภาษา
ได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่เมืองนอก

III. มีการมีงานที่ถูกใจ

IV. มีครอบครัวที่ดี
? ? ?

สงสัยผมจะฝันไปแฮะ….ช่วงนี้ไม่ค่อยสบาย

ติดหรือไม่ติด (เตรียม) ???

วันนี้แว้บเข้าไปอ่านเว็บเว็บนึงมา….พบว่าเจอกระทู้นึง พบว่ามีเจอข้อความของ จขกท โพสต์ไว้ความว่า

“ที่ทุ่มเทมา เท่ากับสูญเปล่า

ที่เค้าบอกว่าขยันแล้วจะประสบความสำเร็จ

หลอกลวงทั้งสิ้น ดูในเว็บก็ไม่ติด พรุ่งนี้กะไป

แล้วไม่ติด มีความคิดในใจว่าจะโดดตึกแล้ว

เสียใจที่สุดๆๆๆๆๆ

พวกคุณกำลังด่าเราอยู่เรารู้

แต่คุณไม่เข้าใจมันหรอกเวลาคนพยายามแล้ว

พยายามอีกแล้วไม่ได้สิ่งที่เราสมหวัง ทำให้คนอื่นผิดหวัง

ญาติเราแน่นอน ต้องดูถูกชัว มีแต่ผลสีย

คนที่พยายามจนหมดหนทางเป็นยังไง

อยากจายให้มันจบๆๆๆไปเพราะอยู่ไป

ความพยายามในครั้งต่อไปของเราในการเอนท์คงไม่มีผลอีก

ขนาดเราพยายามแล้วตอนนี้ยังไม่ได้เลย

พวกคุณรู้ไหมมันเหนื่อย มันท้อ มันอยากตายๆๆๆ”

เอ่อม….เฮ้อ
ทำไมเด็กสมัยนี้เอะอะอะไรก็จะฆ่าตัวตาย….แย่เนอะ

แบบนี้ถ้าแบบว่าแฟนทิ้ง หางานไม่ได้ บลาๆ จะไม่ฆ่าตัวตายหรอกรึ…..เฮ้อ

จะบอกว่าตอน Admission ไม่ติดก็เคยคิดแบบนี้นะ (ยอมรับนะว่าตอน Admission ไม่ได้พยายามอะไรเล้ยยยย 555+)

ทั้งญาติคาดหวังในตัวกูมากกกกเหลือเกิน

Admission ไม่ติดมาหล่ะก็ซ้ำเติมกูทันที…..”เรียนเตรียมทำไมเอนท์ไม่ติดหล่ะ”  “ไปเรียนเตรียมทำไมวะ”

ผมผิดด้วยเหรอครับ ???? (มันก็เหมือนกับน้องที่สอบติดเตรียมไม่ได้แหละ)

ส่วนไอ้ผู้ปกครองเฮ็งซวยก็ปัญหาในสังคมไทยเหมือนกัน (ว่างๆจะเล่าให้ฟัีงนะ *0* )

แล้วอีกอย่างในฐานะคนที่เคยเรียนโรงเรียนนั้นมาก่อนอยากจะบอกเหลือเกิ๊นนนนนว่าเตรียมอุดมมันก็ไม่ใช่ทุกอย่างในชีวิตหรอกนะ (แต่ขณะที่ผมนั่งคิดว่า “ถ้าตัวเองไม่ติดขึ้นมาหล่ะ”) แล้วเข้าเตรียมได้ใช่ว่า ‘จะสอบติดมหาลัยซักหน่อย’ รุ่นของผมนี่ก็ Admission ไม่ติดตั้งหลายคน (เป็นรุ่นแรกของ Admission และคิดว่าน่าจะเป็นรุ่นเตรียมที่ไม่ติดกันก็เยอะ)  มันสำคัญที่ตัวเองด้วย…ก็จริงที่ว่าในเตรียมมันมีสภาวะแวดล้อมที่อำนวยให้น้องๆทั้งหลายอยากเกิดอาการขยันขึ้นมา แต่จะว่าไป…..ในเตรียมผมมองไว้ 2 แบบแฮะ

• แบบแรกคือแบบว่าไปด้านเรียนไปเลย
• แบบที่ 2 คือแบบว่าเตรียมเป็นเหมือนมหา’ลัยชีวิต (ผมก็ว่าผมเป็นแบบนั้นนะ)
• แบบที่ 3 คือทั้ง 2 แบบรวมกัน (นานๆถึงเห็นคนแบบนี้สักที….จริงๆนะ)

ส่วนคนที่เข้าไปก็คิดๆเอาแล้วกันหว่ะ…แต่อยากจะบอกว่าอะไรๆตอนแรกๆมันก็หอมหวานทุกอย่างหล่ะวะ
แต่เข้าไปก็จะรู้ว่ามันคือนรกย่อมๆเหมือนกันแหละ……บางคนสอบติดเข้าไปกลายเป็นว่าไม่ค่อยยอมรับสังคมในนั้น (บางคนถึงขั้นลาออกก็มีนะ….แต่ก็น้อยแต่มันมีกรณีนี้นะครับ)

ติดก็ดี….ยินดีด้วยที่อย่างน้อยๆก็ได้ติดโรงเรียนที่ขึ้นชื่อว่ามีสภาพแวดล้อมที่ดีเลยหล่ะ

ไม่ติด….ยังมีอะไรสนุกๆในชีวิตอีกเยอะแยะ (ติดไปใช่ว่าจะดี)

แล้วไอ้คนที่คิดจะซิ่ว….ก็ลองคิดดูเอาเองแล้วกันนะว่าได้มันคุ้มเสียไหม เวลามันไม่ได้หามาง่ายๆนะเออ

อยากจะบอกไว้แค่นี้แหละ…สำหรับผู้ที่หลง(ผิดหรือเปล่า) ที่เข้ามาอ่านข้อความนี้

ปล. ได้เรื่องเรื่องใหม่เขียนหล่ะ….รออ่านในนี้ได้เลยครับ 555+

ปล2. อากาศร้อนมากกกกกกกก

Happy New Year

สวัสดีปีใหม่ทุกท่านครับ (-/\-)
ขอให้มีความสุข สุขภาพร่างกายแข็งแรง ร่ำรวยเงินทอง ร่ำรวยความสุข มีจิตใจที่ดี ครับ

ปล. เจอมาจาก Twitter ใครบางคน
“ Love sick, Life suck, Bad luck, Fucked up work – May all these shit won’t happen to you in the year to come.“

สวัสดีปีใหม่อีกครอบครับ ^^

Welcome To Thailand

Welcome To Thailand….The land of terrorism

(Only Suvannaphumi Airport & Donmuang Airport)

จังไรจริงๆ ปิดสนามบินเนี่ย

อ๋อลืมไปม็อบนี้ “แบ็ก” เขาใหญ่จริงๆ

หึหึ

Credits: Arabian News

เจอผี ???

กลับมาจากบ้านเกิดเมืองนอนที่ภาคอีสานได้ 4-5 วันแล้วครับ

แต่เมื่อคืนก่อนๆสัก 2 วันที่ผ่านมาได้ขณะที่ผมนอนอย่างเป็นสุขครับอยู่ดีๆมีคนมาทักผมครับ เสียงเหมือนน้องสาวผมมากๆครับเธอเรียกชื่อเล่นผม “แึค่ครั้งเดียว” แล้วเงียบไปเลย แต่คือว่ามันไม่เหมือนฝันนะ…มันคือเสียงเรียกจริงๆจากด้านนอกหว่ะครับ…ซึ่งในขณะนั้นน่าจะตี 2-3 น่าจะได้ครับ

ซึ่งน้องผมอยู่ที่ต่างจังหวัดแล้วจะมาแว้บหาผมได้ไง

อีกอย่างผมตื่นตอนที่มีคนทักผมมีสติดีทุกประการ…ไม่ได้โดนอะไรอำด้วย

แต่ผมก็ไม่ได้ทักเสียงอะไรตอบกลับไปว่า “เออ…กูเอง” หรือ “มีไรรึ” หรือคำพูดอื่นๆ

ผมก็นอนคิดไปสักพักแล้วหลับต่อแล้วมาคิดตอนเช้าว่าเสียงอะไรวะ ???

ผมยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ว่าผีทักหรืออะไร ???

เธอต้องการอะไร ???

ปล. ผมใส่บาตรไปให้แล้วนะครับ

ปล2. ผมไม่ได้เพ้อจริงๆนะ….มันไม่ใช่ฝันอ่ะ….เสียงทักชัดๆ

ขอหายตัวไปสักพัก

เนื่องด้วยเจ้าของบล็อกติดงานโปรเจคกว่า 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมา…เลยทำให้เงียบไป

(ดองไว้หลายเรื่องแล้วนะ T_T)

เลยขอเวลาอู้…เอ้ย…เวลาไปทำโปรเจคเขียนโปรแกรมด้วย M$ Visual Studio 2005 อีก 1 อาทิตย์

จึงเรียนมาเพื่อทราบ

ด้วยรัก

medkung

ปล. ตามไปอ่านชั่วคราวที่ http://twitter.com/medkung อัพตลอดมั้ง ??….จะ Follow ตามก็ได้นะครับ

จะมีชุดนักศึกษาไปทำไมกัน???

ไปเจอบทความนี้จากเว็บไซต์หนึ่ง ซึ่งเห็นว่าน่าสนใจดี

เราจะมีชุดนักศึกษาไปทำไมกัน?

ถ้าจะอ้างความมีระเบียบเรียบร้อย….ทำไมมหาวิทยาลัยทั่วโลก ไม่ต้องมีชุดนักศึกษา ก็เห็นตั้งใจเรียนกันดี และควบคุมกันเองได้ ไทยตีกรอบความคิดอ่านมากเกินไปหรือเปล่า? นักศึกษาอยู่ในวัยที่ควรจะคิดเอง ควบคุมชีวิตเองได้แล้ว เพื่อการก้าวเป็นผู้ใหญ่ต่อไป แบบนี้มันตีกรอบเกินไปหรือเปล่า เหมือนกรณีเซ็นเซอร์งี่เง่าของรัฐแบน?

ถ้าจะอ้างเกียรติสถาบัน…..ผมว่ามันไร้สาระมาก เกียรติสถาบัน ชื่อสถาบันก็แค่สิ่งสมมติ ที่คนโกหกพกลมขึ้นมา จนกลายเป้นศาสนาชื่อมหาวิทยาลัย

พวกเราเข้ามหาวิทยาลัยกันเพื่อที่จะหาแหล่งเสรีภาพทางความคิดอ่าน แต่ต้องมาถูกตีกรอบด้วยระเบียบที่หยุมหยิมไร้สาระ และถูกเหล่ารุ่นพี่ล้างสมองกันอย่างต่อเนื่องด้วยโซตัสและระบบใกล้เคียง

เด็กมหาวิทยาลัยควรจะมีเสรีภาพในด้านความคิดอ่าน เพราะพวกเรา ไม่ใช่ทหาร ข้าราขการ คนงาน และ อื่นๆ แต่เป็นคนที่มีหน้าที่ในการเรียนรุ้และคิดอ่านอะไรใหม่ๆ ส่วนตรงนี้จึงควรจะเปิดออก ไม่ใช่คนที่ต้องทำตามคำสั่งทุกกระเบียดนิ้ว แนน้มหาวิทยาลัยไทยก็ไม่ต่างจากโรงงานปั๊มคนเพื่อเป็นทาสทางความคิดผู้อื่น อยุ่ดี

มันถูกแล้วหรือ มหาวิทยาลัยเมืองไทย?

น่าคิดครับน่าคิด….

เรื่อยๆเปื่อยประจำสัปดาห์

ไม่รู้จะตั้ง Topic อะไรดี ^_^

ช่วงนี้มีเรื่องหลายเรื่องเลยนะครับที่จะพูด…..พอดีวันนี้แว้บไปดูที่บล็อกของพี่ Pittaya มา

ข่าวปีที่แล้ว – ไทยหนุนขึ้นทะเบียน “ปราสาทเขาพระวิหาร” เป็นมรดกโลก

ข่าวปีนี้ – เสร็จโจร! “พระวิหาร” เป็นมรดกโลกของกัมพูชาแล้ว

นั่นสินะ…..จะเอายังไงสื่อหนอสื่อไทย

ปล. ผมขอทายการเมืองไทยเล่นๆ พปช โดนยุบ ศาลเข้าสู่ยุคมืด ทรท ภาค3 เกิดแน่ๆ คนก็ยังเลือกเหมือนเดิม….คนไทยฉลาดขึ้น

สื่อเสี้ยมเริ่มหมดยุค (หวังว่าเมืองไทยคนไทยหลายๆคนจะได้ตาสว่างกะการเมืองไทยซักทีไม่ใช่ประชาธิปไตยแบบ 70/30 ฮ่าๆ)

(กดอ่านต่อด้วยนะครับ….มีอีกยาว 555)

เรื่องของชาวบ้านกับคนทรงเจ้าในหมู่บ้านแห่งหนึ่ึี่ง

ไปเจอมาที่ไหนสักที่นี่แหละ…..

เหมือนนิทานครับ….อ่านแล้วชอบดี

หมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีเจ้าพ่อคนทรงที่ชาวบ้านให้ความนับถือ ทุกๆวันจะมีของที่ชาวบ้านเอามาเซ่นไหว้มาถวายให้เจ้าพ่อไม่ขาดสายเจ้าพ่อทำหน้าที่ เข้าทรง ทำน้ำมนต์ ดูดวง ปลุกเสก สะเดาะเคราะห์ ดูฤกษ์ยาม ขึ้นบ้านใหม่ไปทำพิธี ไปเจิม ไปตัดริบบิ้น กดปุ่ม วางศิลา ยกช่อฟ้า…

เจ้าพ่อศักดิ์สิทธิ์มากในความเชื่อของชาวบ้าน เจ้าพ่อจึงมีงานพิธีมากมายล้นมือ จนต้องเลือกรับแต่งานสำคัญๆเจ้าพ่อจึงเป็นผู้นำและศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านมาตลอด ด้วยความศักด์ิสิทธิและอิทธิฤทธิ์ที่บอกเล่ากันเอง เจ้าพ่อจึงมีลูกศิษย์ลูกหามากมายและอยู่รอบตัวเจ้าพ่อด้วยความที่ลูกศิษย์เจ้าพ่อมีมากมายหนาแน่น บางทีลูกศิษย์ก็ขัดแย้งกระทบกระทั่งกันเอง เพราะขัดผลประโยชน์..

เจ้าพ่อจึงต้องจัดระเบียบอาศรมโดยแบ่งให้ลูกศิษย์กันดูแลเป็นสายตามหน้าที่ เช่น ดูแลของเซ่นไหว้ก็กลุ่มหนึ่ง ดูแสถานที่ จัดคิวคนเข้าพบ รับกิจนิมนต์ก็กลุ่มหนึ่ง ดูแลผลประโยชน์ร้านขายของและรถเข็นบริเวณหน้าอาศรมก็กลุ่มหนึ่ง ดูแลการเงินทำบัญชีก็กลุ่มหนึ่ง…. พิมพ์เอกสารทำเครื่องรางของขลังก็กลุ่มหนึ่ง แบ่งหน้าที่กันชัดเจนทั้ง อาศรม ทั้งเจ้าพ่อและลูกศิษย์ก็อยู่กันอย่างสงบบ้างไม่สงบบ้าง บางทีลูกศิษยก็ขัดใจกัน พอขัดใจมากๆ ก็ลากปืนมายิงกันเอง สุดท้ายเจ้าพ่อก็ต้องมาเคลียร์ให้ทุกที (แต่หลังจากยิงกันเสร็จแล้ว)แต่ถึงอย่างไรอาศรมก็ยังอยู่คู่กับความเชื่อในหมู่บ้านมาได้ด้วยดี

จนมาวันหนึ่ง

ผู้ใหญ่บ้านคนเก่าหมดวาระ ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ก็เข้ามาผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ที่ชาวบ้านเลือกมาเป็นที่เด่นดังและได้รับความนิยมจากชาวบ้านด้วยการเอาสิ่งใหม ่ๆ มาให้ชาวบ้านได้ตื่นเต้นกันตลอดอินเตอร์เน็ต ตู้ยา โครงการผ่อนรถไถนา ปุ๋ยราคาถูก ทุนให้ลูกไปเรียนในตัวเมือง ขุดคลองใหม่ ทำถนน ฯลฯพอเวลานานไป ผลงานผู้ใหญ่บ้านจึงได้รับความนิยมและเป็นที่รักและชื่นชมของลูกบ้านและได้รับเลือกเป็นผู้ใหญ่บ้านอีกสมัยเพราะความฮอตของผู้ใหญ่ ทำให้เจ้าพ่อเดือดร้อนของไหว้น้อยลง คนก็เลยเริ่มไม่ค่อยเข้าอาศรม เพราะคนเริ่มไม่ค่อยมีความทุกข์ และไม่ค่อยเห้นความสำคัญของที่พึ่งทางใจ

แถมชาวบ้านยังเลิกพิธีบางอย่าง เช่น แห่นางแมวเพราะน้ำเข้าถึงหมู่บ้านเพียงพอโดยไม่ต้องรอฝนยิ่งนานไป จึงไม่ค่อยมีใครอัญเชิญเจ้าพ่อไปเปิดงานทำพิธีกรรมบริกรรมคาถาต่าง ๆอาศรมเริ่มเงียบ ร้านรวงหน้าอาศรมก็เลิกขายของเพราะไม่ค่อยมีคนมา เจ้าพ่อเริ่มเดือดร้อนเพราะไม่ค่อยมีคนเห็นความสำคัญของตัวเองแม้แต่ลูกศิษย์ลูกหาก็เริ่มเครียด เงินทองขาดมือ ลูกศิษย์ลูกหาบางส่วนเริ่มจากลาไปทำมาหากินอย่างอื่น อิทธิฤทธิ์ของเจ้าพ่อช่วยกู้สถานการณ์อะไรไม่ได้เลยเมื่อคนในหมู่บ้านมีความสุข จึงไม่ค่อยมีใครเห็นความสำคัญของศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านอย่างเจ้าพ่อ

ลูกศิษย์ลูกหาเริ่มเครียดที่ขาดรายได้ เจ้าพ่อก็เครียดเช่นกันที่ชาวบ้านหายหน้าหายตาไม่ค่อยเข้าอาศรมใน ที่สุด ลูกศิษย์ลูกหาจึงทนไม่ไหว เพื่อกอบกู้สถานการณ์ก่อนที่อาศรมจะหมดความสำคัญ บรรดาลูกศิษย์จึงรวมหัววางแผนและออกมาป่าวประกาศใส่ร้ายผู้ใหญ่บ้านว่าเป็น คนสร้างภาพบังหน้า เบื้องหลังเป็นคนโกหก คดโกงชอบหาผลประโยชน์จากหมู่บ้าน ไม่ยอมเสียค่าส่วนกลาง เอาที่ดินลานหน้าหมู่บ้านของส่วนรวมไปเปิดตลาดนัดให้พรรคพวกเช่า

ข้อกล่าวหาสารพัด หลานคนเริ่มเชื่อ คล้อยตาม และสงสัยในตัวผู้ใหญ่บ้าน จนเกิดการขับไล่ผู้ใหญ่บ้านภายใต้การยุแหย่ของลูกศิษย์ชาวบ้านแตกความสามัคคีกันอย่างรุนแรง ชาวบ้านบางส่วนรักผู้ใหญ่บ้าน บางส่วนเกลียดผู้ใหญ่บ้าน บางทีก็ตีกันตามงานต่าง ๆ ที่ผู้ใหญ่บ้านไปปรากฏตัวชาวบ้านแตกแยก ไร้ความสามัคคี หลายบ้านมีความทุกข์ มีบางคนที่หวังดีต่อหมู่บ้าน ก็ไปตั้งวงปรึกษากันเพื่อหาทางออก

ลูกศิษย์ที่อยู่เบื้องหลังได้ที ก็บอกให้ชาวบ้านไปปรึกษาเจ้าพ่อ และให้เอาเจ้าพ่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจในระหว่างที่คนในหมู่บ้านยังขัดแย้งในเรื่องของความชอบธรรมของผู้ใหญ่บ้าน หลายคนจึงเริ่มหันหน้ากลับเข้าหาอาศรมเพื่อให้เจ้าพ่อนั่งทางในทำนายเหตุุการณ์ ทำพิธีต่อชะตาหมู่บ้าน สะเดาะเคราะห์ ฯลฯเมื่อหมู่บ้านเกิดอาเพท อาศรมก็คึกคัก เจ้าพ่อและลูกศิษย์ก็ยินดีปรีดา

สุดท้ายกลุ่มนักเลงหัวไม้ จิ๊กโก๋ประจำหมู่บ้าน จึงร่วมมือกับลูกศิษย์ของเจ้าพ่อและอ้างว่าผู้ใหญ่บ้านคือสาเหตุของอาเพทและ ความขัดแย้งทั้งหมดของหมู่บ้าน หลังจากนั้นก็พากันยกพวกไปขับไล่ผู้ใหญ่บ้านให้ออกไปนอกหมู่บ้านและล็อคบ้าน ไม่ให้เข้ามาพอขับไล่ผู้ใหญ่บ้านไปแล้ว พวกนักเลงหัวไม้ จิ๊กโก๋และลูกศิษย์เจ้าพ่อ ก็แต่งตั้งผู้ใหญ่บ้านชั่วคราวมาแทน โดยเลือกเอาจากลูกศิษย์ในอาศรมเจ้าพ่อ

เจ้าพ่อคนทรง จึงกลับมาศักดิ์สิทธิ์และได้รับความสำคัญอีกครั้งหนึ่งจากชาวบ้าน ท่ามกลางความแคลงใจของชาวบ้านอีกกลุ่มที่ไม่เห็นด้วยและเชื่อว่าเจ้าพ่ออยู่ เบื้องหลังเรื่องชั่วช้าทั้งหมดแต่… เมื่อชาวบ้านคนใดออกมาแสดงความสงสัยหรือพาดพิง หรือตำหนิต่อว่าพฤติกรรมของเจ้าพ่อที่ไม่ค่อยเ็ป็นกลาง เมื่อนั้น คนพูดก็จะโดนข้อหาลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ บังอาจลบหลู่เจ้าพ่อจากบรรดาลูกศิษย์และชาวบ้านที่ยังคลั่งเจ้าพ่อโดยทันที จนหมดโอกาสทำมาหากิน

และแล้ว ในที่สุดความงมงายก็กลับมาสู่หมู่บ้านอีกครั้งหนึ่่ง

ท่ามกลางความผาสุขของเจ้าพ่อและลูกศิษย์ทั้งอาศรมต่อไป…

…..

ไม่ทราบว่า พวกท่านที่อ่านจบเคยได้ยินเรื่องราวในทำนองนี้บ้างไหมครับ ? …

เอวัง….

เกรดออกซะที

ลุ้นแทบตาย…..

กว่าเกรดจะออก….เมื่ออกมาก็ดีใจหล่ะ (A ตัวแรก…..เกือบได้่ A ตั้งหลายครั้งแต่ก็ไม่ได้ซักที ฮ่าๆ)

คราวนี้ได้แล้วหล่ะ (-/\-)